Ngoyak Tugas Sewengi
Sruput… tak ombe kopi ireng neng gelas iki.
Emmm… Sesok kui uwis dino senen, sesok kui ono tugas opo seng durung tak catet
yo?. Ahh… gajal tak takon karo konco-konco sopo ngerti ono seng iso ngewangi
aku. tit..tut..tit..tut.. tak pencetti tombol neng hpku, thut..thut.. seuarane
hp kang lagi nyambungke. Ora suwe krungu swara seng tak karepke.
“Halo.. ono opo kok bengi-bengi
telphon aku?”
“Ora san, Sesok kui ono yugas ora e
san?, aku lali e san.” Takonku karo uwong seng ono neng telphon kui seng
jenenge Darsan.
“Iyo, sesok kui tugase ngawe
cerkak, nerjemahke aksara ,karo ngawe ringkesan filsafah jawi, woo… iyo e,”
“yo uwis san maturnuwun yo”
“ iyo….” Banjur aku kelingan tugase
aku pamitan karo darsan.
Haduh… karo ngeplak bathuk alon.
Tak ombe meneh kopi seng ono neng ngarepku iki. Aku mulai ngadek, niate arep ngarap
tugas. Neng bengi iki, tak delok uwis jam songo, neng njobo kamar kos uwis
mulai sepi. Sakdurunge tanganku nyekel buku karo patelot, tak wiwiti nyumet
rokok sak lencer sopo ngerti sak wise nyedot rokok pikiranku tambah ora bingung
maneh. Banjur kui aku mulai nggarap tugas seko nerjemahke aksara, manadang tak
bukak bukune, lha kok malah koyo ngene tugase malah koyo maca iqro’ jilid 1.
Wes lah tak garap sak isone wae, jenenge wong lagi sinau mesti ono salahe. Tak
niati nenanan tibakno aku yo iso ngarap, hahaha… sak tugas uwis rampung.
Bibare tugas siji rampung, banjur
aku arep ngarap tugas seng keloro. Lagi ngoliki buku, kupingku koyo krungu
swara cedak banget karo aku, mbasan tak goleki tingak-tinguk ora ono wujude.
Opo iki seng jenenge swara tanpa wujud? Lha kok atiku malah dadi koyo ngene.
“krucuk..krucuk..krucuk..” swarane
tambah cetha neng kupingku, mbasan tak rungokne maneh jebule wetengku lagi
sambat, pertondo nek aku lagi luwe. Banjur aku metu seko kamar, terus aku
nglitih panganan neng warung.
“mbah tumbas mie goreng kalih”
“sek yo Le tak jipukne”
“inggih mbah, pinten mbah?”
“bengi-bengi kok yo ngelih to Le?”
pitakene simbah seng dodolan karo njipukne mie.
“lha nggih mbah, wetenge mboten
saged dijak mikir maneh, tugase tasih katah mbah”
“o.. karo ngarap tugas to Le, 3000
wae Le”
“inggih mbah, punika artanipun
mbah”
Bibare tuku mie aku bali kos terus
masak, kero ngenteni mateng, mending udud sak lencer karo ngombe wedang putih
mergo kopine mau uwis entek. Banjur mie ne mau uwis mateng, wetengku uwis ora
sabar maneh, tanpo basa-basi mie kui langsung tak pangan. Sak wise wetengku
wareg, banjur tak teruske ngarap tugasku.
Ora ngiro uwis sak jam dewe
anggonku ngrampungne cerkak, rumangsaku mata iki abot banget gawe melek,
ananging tugasku iseh ono siji seng durung tak demek babar blas, dilalah aku
kelingan yen sesok iseh ono wektu gawe ngarap amergo kepotong isoma. Tak
pungkasi wae anggonku ngrap tugas bengi iki, banjur aku mapan turu.
Tidak ada komentar:
Posting Komentar